Ogólnie jest 23:18 ale ja czekam na wikingów i ogólnie piszę na fb z koleżanką i dosłownie płaczę ( ze śmiechu ).
I stwierdziłam może od razu nie stwierdziłam ale odniosłam wrażanie, że jak od dwóch miesięcy słucham Bars and Melody takich fanek czyli Bambinos i dopiero dziś się przekonałam, że jednak zostanę Bambinos.
A tak to czuję się już dobrze tylko mam straszną chrypę i mój głos jest dziwny boję się jutro w szkole odzywać XD
I praktycznie za tyg Ferie zaczynam :))))))
I jakoś w ferie pojawi się post o mnich ulubionych zespołach i wypiszę ich wszystkie piosenki jakie ja lubię.
Potem może pojawi się drugi post postaram się tak jak by za wczoraj :)
Nieświszczuk
Nieświszczuk (Cynomys) – rodzaj ssaka z rodziny wiewiórkowatych. Nieświszczuki zostały po raz pierwszy naukowo opisane w 1805 podczas ekspedycji Lewisa i Clarka.Rozmieszczenie geograficzne
Występują w Ameryce Północnej i Środkowej. W Stanach Zjednoczonych nieświszczuki głównie występują na zachód od rzeki Missisipi, choć można je spotkać w kilku rejonach na wschodzie. Zostały wytępione w pewnych rejonach Wielkich Równin, ponieważ farmerzy uważali je za szkodniki.
OpisSą to nieduże, o zwartej budowie, kopiące obszerne nory gryzonie z krótką szczęką. Nazywane są „pieskami”, ponieważ w chwili zagrożenia lub zainteresowania wydają odgłosy podobne do szczekania. Osiągają długość ciała 30 cm oraz długość ogona 10 cm. Waga ok. 1 kg. Są roślinożerne. Na wolności mieszkają w koloniach, nazywanych „miastami”, które stanowią sieć płytkich tuneli i komór w których potrafi mieszkać nawet kilkanaście tysięcy dojrzałych i młodych osobników.
Zagrożenia i udomawianie
W wielu rejonach rolniczych powodują poważne straty finansowe - przeciętne „miasto” - kolonia skupiająca 25000 nieświszczuków zjada tyle pożywienia, co 100 krów lub 800 owiec, przez co od wielu lat są ofiarą zarówno masowego trucia i zatapiania całych kolonii jak i niekontrolowanego odstrzału zwierząt. Szacuje się, że w porównaniu z rokiem 1800 pod koniec lat 90. XX wieku w USA przetrwało tylko 5% populacji zwierząt. Zbyt duże odstrzały oraz masowe trucie nieświszczuków prowadzą do bliskiego wymarcia tchórza czarnonogiego, który poluje na te zwierzęta.
Z uwagi na ukształtowane podczas życia w koloniach duże umiejętności społeczne oraz czytelną mowę ciała, od początku lat 90. XX wieku coraz częściej są udomawiane - najpierw w USA, a potem również w Europie. Udomawianie tych gryzoni przyczynia się do coraz większego nacisku opinii publicznej na wprowadzenie prawnej ochrony nieświszczuków. W USA stwierdzono też, iż coraz częściej nieświszczuki potrafią się adaptować do życia w wielkich miastach, budując mniejsze kolonie na niezabudowanych obszarach miast. Również w USA farmerzy coraz częściej zachowują „miasta” nieświszczuków, traktując je jako atrakcję turystyczną, pokazywaną odpłatnie przyjezdnym.
W Polsce nieświszczuki można zobaczyć w Nowym Zoo w Poznaniu i w Zoo opolskim.
Nieświszczuki w kulturze masowejGatunki
Literatura
pa, Pa don't copy :)
Kagu
Występowanie i środowisko
Koń budionnowski
Budowa i wygląd
Żółwie błotne, żółwie słodkowodne
